Sampanthan’s change of strategy:
The TNA leader R. Sampanthan’s recent speech at the 14th annual ITAK
convention has raised a lot of public interest. After many years in the
political arena and a mouthpiece of the LTTE, Sampathan used the
Batticaloa platform to remind that his group was still relevant, active
and invigourated, particularly after the UNHRC resolution on Sri
Lanka. People should not therefore discount him and his group as a
spent force. His speech comes at a time when the young Tamils
generation is beginning to question the old guards: some more openly
while others tacitly, calling for a new strategy and leadership to
advance Tamil cause given the changing socio-political realities and
circumstances in the country and internationally. Changing Eastern
Province political climate over the past six years has diluted ground
aspirations compared to the time when this province remained merged
with the Northern Province to demand a separate Tamil homeland.
Mr.Sampathan’s speech served a purpose; recharging confidence among the
party members and sympathizers within and outside the country that he
is still strong to occupy the leadership.
Outside Unitary Lanka
What
his party aspires for is now clear when Sampathan said "Our
expectation for a solution to the ethnic problem of the sovereignty of
the Tamil people is based on political structure outside that of a
unitary government, in a united Sri Lanka in which Tamil people have
all powers of the government needed to live with self respect and self
sufficiency. We believe that only within such a structure of government
Tamil people truly enjoy the right to internal self-determination that
is their inalienable right"
Immediately, Sampanthan also
spoke of "The position that the North and East of Sri Lanka are areas
of historical habitation of Tamil speaking people cannot be compromised
in this structure of government". What is more confusing is the
context in which he used Tamil speaking people (in which Muslims
presumably are also included) and Tamil People. From his assertions "Any
solution to the ethnic problem concerning the Tamil people must be
acceptable to the Muslim community of Sri Lanka" and " The structure of
government in Sri Lanka must also allow the Muslim community to
fulfill their social, economic and political aspirations" one gets the
impression that not all component groups of Tamil speaking people will
be in the structure of government that the Tamil people desire to truly
enjoy the right to internal self-determination which is considered
their inalienable right. By this Sampanthan seems to advocate separate
arrangements for Tamil speaking people (i.e. Muslims) outside that of
the Tamil People. What happens if any arrangement only with the Tamil
people in the North and East is unacceptable to the other Tamil
speaking people? What happens if arrangements that will enable internal
self-determination as in Sampathan’s proposal is not acceptable to the
Muslims? Has there been any discussion on common positions between the
Tamil people and the Tamil speaking people and, if so, what are they
and when did this happen?
Muslims also discriminated
Like
the Tamils, Muslims in Sri Lanka are also a minority, and they too
periodically have complained about being marginalized and
discriminated. However, Muslims had not taken the position that only
North and East are areas of historical habitation but always maintained
that they too are rightful citizens of this country. Therefore, they
are entitled for equal rights and treatment constitutionally accorded
to any other citizen wherever they choose to live. Historically, while
maintaining religious identities, Muslims have blended with other
communities socio-culturally. In spite of long years of cordiality
between the Muslims and Tamils, the LTTE did not hesitate to declare
Muslims unwanted in their ‘homeland’.
Given the vast Tamil
exodus in the past seeking refuge and citizenship in other countries – a
practice that continues even today in spite of stringent legal
barriers and life threatening circumstances- the number of Muslims in
this country, as of now, may even outnumber the Tamils. Nonetheless,
Muslims will be very uncomfortable with an arrangement that Sampanthan
is calling for; self determination someday that he hopes for with or
without the international support.
Betrayed by Muslim politicos
Muslims
of this country do appreciate Sampathan’s concern for them. Almost
every Muslim member elected to parliament has deserted promises made to
the voters and joined the government to toe its policy lines, even
supporting constitutional amendments meant to perpetuate power and
control by one group. As such, genuine grievances of the Muslim
community are now underplayed or unattended to. Unfortunately, Muslim
parliamentarians have repeatedly shown an affinity to cross over to
other political camps for personal gains, and the Muslim community may
have to put up with such representatives for a long time to come. Under
these Circumstances, Sampanthan’s plea for Muslim interest is a
welcome development. However, given LTTE hostility towards Muslims,
bitterness and trust deficit between the Tamil/Muslim communities
arising out of events like the expulsion of the Muslims from the
Northern Province, massacre of worshipers inside mosques, confiscation
and demolition of Muslim villages and properties, besiege of Muslim
villages and civilian displacement from time to time as it happened in
Muttur 2006, heavy sale taxation and boycott campaign against
businesses with Muslim ownership, outright objection to the inclusion
of Muslim representation in the post-CFA peace talks and TNA’s silence
when it could have diffused tension between the two communities do not
give credence that there is now an attitudinal change and Sampanthan’s
concern for Muslims is genuine. Such goodwill positions had been
bartered in the past between TNA and SLMC, and no one took them
seriously then and no one will take them seriously now.
No
one doubts Sampanthan’s intent and commitment to serve the Tamils.
Also, there is no doubt that the Tamil community has suffered. Some
argue that the Tamils had their prime time under the British, and
because of the socio-development disparity caused during
pre-independence other communities had some catching up to do. However,
post-independent government strategies to achieve it were
discriminatory and largely benefitted one group. Violence as a
strategic choice by the Tamils to rectify post-independent discrepancies
in governance caused even greater human suffering and impeded
development throughout the country. What seems important today is to
reconfigure our thoughts and actions to move away from a position of
hurting stalemate and concentrate all energies rebuilding this country
for all. Unfortunately, this is not happening.
No hate attacks
A
country focused on reconciliation and rebuilding cannot allow hate
attacks on people and their places of worship. Land grabbing, kidnapping
and proliferation of symbols of one religion in places predominantly
inhabited by followers other faiths are now on the increase. Continued
and strong military presence in war affected areas, increasing crime
and breakdown of law and order, pervasive corruption and waste of
public resources go unabated. After the war, child abuse has become a
menace everywhere. These are not positive signs for a country on a
recovery path. Anti-social activities and hate crimes were once blamed
on the insurgents but, such crimes are now being openly used with
impunity to solidify party positions or frighten dissidents. These may
have contributed to hardening TNA position as prospects of a home grown
solution for Tamil grievances fade, while the government seems to
harden its position to ensure that terrorism cannot raise its head
again and separate homeland cannot be justified on the basis of
group-affinity numerical strength.
Consider other options
Time
has come to consider other options, and starting from a ground zero is
one of them. This will mean everyone in this country to openly accept
that mistakes have been made by all sides and make a fresh commitment
for a new Sri Lanka, laid on a foundation which will truly internalize
and respect ethnic diversity, freedom of worship, meritocracy ensuring
the best person for the right job, rewarding professional excellence,
independent public service, judiciary and law enforcement agencies,
revised legal systems and penal codes to facilitate justice even to the
weakest and strengthen deterrence and civic consciousness that
encourage corporate responsibility to ensure safety and security of the
present and future generations. All post-independent constitutions had
provisions but, we couldn’t use them effectively to shape a country
that belongs to all. Thus, without an attitudinal change, no new
constitution will lead to a better Sri Lanka. Can Mr. Sampanthan adopt
his new strategy - a ground zero option - in which the past is put
behind, and the demand is to concentrate on rebuilding the country with
stringent constitutional safeguards against misuse of governance in
order to deny equal rights and opportunities to all its citizens. Can
the government reciprocate this demand in good faith, and carry along
with it the majority community, particularly its hardcore that sharpens
its saber against the minority every now and then? As the legislators
and those in the executive arm have benefitted immensely by propagating
dysfunctional system of governance for so long there may be resistance
for any change? What will it take to make the attitudinal
transformation to accept a ground zero strategy?
The world
entrusted the politicians far too long to determine destiny of the
respective countries. Politicians have arrogated in their positions,
and left the people astray in moral, financial, territorial and
environmental crises. It will take a rare kind of visionary leadership
to rebuild a country but it can only happen if there is genuine
willingness to build a more caring and integrated society. Dasaraja
Dharma may have been practiced in the past and, unfortunately today,
Sri Lanka does not have it.
Showing posts with label LTTE. Show all posts
Showing posts with label LTTE. Show all posts
Monday, July 02, 2012
Three spied on STF movements for Tiger detainees
Vavuniya police last Friday arrested three persons, who were said to
be LTTE spies. They are alleged to have been passing information on STF
movements to the LTTE suspects detained in the Vavuniya prison.
A woman and two men had been arrested, Headquarters Inspector Vavuniya Police, Chief Inspector Erick Perera said.
He said that as some lawyers were recording the operation to rescue three guards held hostage by the detainees there, their phones had also been taken into custody and the footage deleted.
Special Task Force (STF) Commandant, DIG R. W. Chandrasiri Ranawana yesterday revealed that about 28 LTTE prisoners, detained in the Vavuniya prison, had satellite phones to pass information to the Tamil Diaspora abroad. Those phones were detected during the operation to rescue the three prison guards. The STF seized a total of 57 mobile phones during the raid on the prison.
He said that ASP Silvester Wijesinghe had been rushed to Vavuniya with special weapons and Tactic Unit commandoes on June 28 with 40 elite commandoes. Approximately 80 commandoes participated in the rescue of the three prison guards. The operation commenced at 12.00 noon on June 29 and was over at 12.45 p.m. All the prisoners were transferred to the Anuradhapura prison immediately afterwards.
Ranawana added that of 200 prisoners at the Vavuniya prison, 28 were LTTE detainees. The Vavuniya prison was located near the Court complex.
He said that the reason for taking three prison guards hostage was because they were transferring three detainees to the Anuradhapura prison on a Court order. The inmates were demanding that they be retained in the Vuvuniya prison. As the authorities refused to do so they staged a hunger strike. But food items adequate for six months were found inside the prison.
A woman and two men had been arrested, Headquarters Inspector Vavuniya Police, Chief Inspector Erick Perera said.
He said that as some lawyers were recording the operation to rescue three guards held hostage by the detainees there, their phones had also been taken into custody and the footage deleted.
Special Task Force (STF) Commandant, DIG R. W. Chandrasiri Ranawana yesterday revealed that about 28 LTTE prisoners, detained in the Vavuniya prison, had satellite phones to pass information to the Tamil Diaspora abroad. Those phones were detected during the operation to rescue the three prison guards. The STF seized a total of 57 mobile phones during the raid on the prison.
He said that ASP Silvester Wijesinghe had been rushed to Vavuniya with special weapons and Tactic Unit commandoes on June 28 with 40 elite commandoes. Approximately 80 commandoes participated in the rescue of the three prison guards. The operation commenced at 12.00 noon on June 29 and was over at 12.45 p.m. All the prisoners were transferred to the Anuradhapura prison immediately afterwards.
Ranawana added that of 200 prisoners at the Vavuniya prison, 28 were LTTE detainees. The Vavuniya prison was located near the Court complex.
He said that the reason for taking three prison guards hostage was because they were transferring three detainees to the Anuradhapura prison on a Court order. The inmates were demanding that they be retained in the Vuvuniya prison. As the authorities refused to do so they staged a hunger strike. But food items adequate for six months were found inside the prison.
Friday, June 29, 2012
වවුනියාවේ වැරදි සංඥව නිවැරැදි කිරීම
වවුනියා බන්ධනාගාරය ඊයේ (29 දා) උදය වරුවේදී කොටි සංවිධානයේ
ග්රහණයෙන් මුදා ගන්නා ලදී. කොටි සංවිධානය විසින් ප්රාණ
ඇපකරුවන් ලෙස රඳවාගනු ලැබ සිටි ඡේලර්වරුන් තිදෙනාද බේරා ගන්නා
ලදී. විශේෂ කාර්ය බළකාය සහ ශ්රී ලංකා යුද හමුදාව මෙකී මෙහෙයුම
සිදුකරමින් රට දැය උදෙසා නැවත වරක් කැපවූහ. වවුනියා
බන්ධනාගාරයේ පාලනය කොටි සංවිධානයේ සිරකරුවන් අතට පත්වීම මගින්
පිටස්තර ලෝකයට දෙනු ලැබූ සංඥව ඉතා නරක එකකි. මේ වූ කලී
ආණ්ඩුව පළාත් සභා ඡන්ද තුනකට සූදානම් වන මොහොතකි. මේ මොහොතේදී
රජය අපහසුතාවට පත් කිරීම දේශීය සහ විදේශ බලවේගවල න්යාය
පත්රයයි. කොටි සංවිධානයට තවමත් බලය ඇති බව පෙන්වීමට දෙමළ
ජාතික සන්ධානයට මේ මොහොතේදී අවශ්යව තිබේ. එසේම එම දර්ශනයම
ජාත්යන්තර ප්රජාවට පෙන්වීමට මෙරට ඇති බලගතු රාජ්ය නොවන
සංවිධාන ස්වල්පයකටද උවමනාය. වවුනියාව බන්ධනාගාරය කොටින් යටතට
ගැනීම,
ඡේලර්වරුන් ප්රාණ ඇපකරුවන් ලෙස තබාගැනීම පිටුපස කතාවක් තිබේ. මෙතැන් සිට ඔබ කියවන්නේ ඒ කතාවය.
වවුනියා බන්ධනාගාරයට බන්ධනාගාර අධිකාරිවරයකු නැත. එය පාලනය වන්නේ අනුරාධපුර බන්ධනාගාරය යටතේ දසනායක නමැති ප්රධාන ඡේලර්වරයකු යටතේය. යුද්ධයේ දරුණුම අවස්ථාවේදී මේ බන්ධනාගාරය පාලනය කළේ ප්රධාන ඡේලර්වරයකු විසිනි. යුද්ධය දරුණු ලෙස ඇවිලී යද්දී එහි සිටි කොටි රැඳවියන් විවිධ නාඩගම් නටන්නට උත්සාහ කළත් ප්රධාන ඡේලර් දසනායක එයට ඉඩ දෙන්නේ නැත. ඔහුගේ කාලය තුළ කිසිදු
ඡේලර් කෙනෙක් ප්රාණ ඇපයට නොගන්නා ලදී. කිසිදු විරෝධතාවක් නොපවත්වන ලදී. කිසිදු රැඳවියකුගේ හෝ
ඡේලර් කෙනකුගේ ලේ නොසෙල්වන ලදී. ඔහුගේ පාලනය දැඩි පාලනයකි. උදේ හවස බුරියානි කන්නට දී රාත්රියට අරක්කු බාගයක් සමග වෙනත් පහසුකමක් සපයාදී කොටින් පාලනය කළ නොහැක. ඔවුන් පාලනය කළ හැක්කේ අයෝමය හස්තයකිනි. ඒ හස්තය ප්රධාන ඡේලර් දසනායකට තිබිණි.
මේ අතර ඔහුගේ පාලනය දැඩි බවට කොටි හිතවාදීන් සහ දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ විවිධ පුද්ගලයෝ ආණ්ඩුවට බලපෑම් කළහ. මේ අනුව ඔහු වෙනත් බන්ධනාගාරයකට මාරු කරන ලදී. ඊළඟට ආ ප්රධාන ඡේලර්ට බන්ධනාගාරය පාලනය කිරීමට බැරිවිය. වතාවක් වවුනියාවේ සිරගෙදර කොටි රැඳවියන් පිරිසක් වෙනත් සිර ගෙයකට මාරු කළ විට ඔවුන් ආපසු ඉල්ලා සිරගෙදර සිටි සෙසු කොටි දඟලන්නට පටන් ගත්හ. එවිට එම දැඟලීම නැවැත්වීම සඳහා ආණ්ඩුව කළේ මාරු කළ කොටි රැළ නැවතත් වවුනියා බන්ධනාගාරයට ගෙනවුත් ඇරලීමය. මෙය යුද්ධයෙන් පැරදීමෙන් පසු වවුනියාවේදී ලද පළමුවන ජයග්රහණය විය. මේ ජයග්රහණයෙන් පසු තමන් වෙත ඊළම නැවත ලැබීමේ අවස්ථාව උදාවී ඇතැයි කොටි කල්පනා කළහ. ඒ අනුව ප්රධාන ඡේලර්ට තවදුරටත් හිරගෙදර පාලනය කරගැනීමට බැරිවූ අතර ඔහු මාරුකර වෙන කෙනකු එම තනතුරට පත් කිරීමට ආණ්ඩුවට සිදුවිය.
කොටින් පාලනය කිරීමට හාවුන්ට නොහැක. කොටින් පාලනය කළ හැක්කේ සිංහයන්ට පමණි. ඒ අනුව වවුනියාවේ සිර ගෙදර පාලනය කිරීමට කොටි බලයට නොනැමෙන සෘජු මිනිසකු අවශ්යය. එම මිනිසා තෝරා ගැනීම ආණ්ඩුවේ වගකීමයි. අපේ වගකීම වන්නේ තිබෙන විපත්තිදායක තත්ත්වය පෙන්වා දීම පමණි.
අපගේ යෝජනාවක් තිබේ. එනම් කොටි රැඳවියන් පමණක් සිටින සිරගෙවල් පවත්වාගෙන යැමක් වළකින ලෙසය. මෙය බහු වාර්ගික රටක් නම් සිරගෙවල්ද බහු වාර්ගික විය යුතුය. උතුරු නැගෙනහිර බහු වාර්ගික විය යුතුය. සුළු ජාතියක් එකට එක්වූ විට විවිධ හානි අදහස් හිතට එයි. එය වළක්වා ගැනීම බුද්ධිමත් රාජ්ය පාලකයාගේ වගකීමය.
ඡේලර්වරුන් ප්රාණ ඇපකරුවන් ලෙස තබාගැනීම පිටුපස කතාවක් තිබේ. මෙතැන් සිට ඔබ කියවන්නේ ඒ කතාවය.
වවුනියා බන්ධනාගාරයට බන්ධනාගාර අධිකාරිවරයකු නැත. එය පාලනය වන්නේ අනුරාධපුර බන්ධනාගාරය යටතේ දසනායක නමැති ප්රධාන ඡේලර්වරයකු යටතේය. යුද්ධයේ දරුණුම අවස්ථාවේදී මේ බන්ධනාගාරය පාලනය කළේ ප්රධාන ඡේලර්වරයකු විසිනි. යුද්ධය දරුණු ලෙස ඇවිලී යද්දී එහි සිටි කොටි රැඳවියන් විවිධ නාඩගම් නටන්නට උත්සාහ කළත් ප්රධාන ඡේලර් දසනායක එයට ඉඩ දෙන්නේ නැත. ඔහුගේ කාලය තුළ කිසිදු
ඡේලර් කෙනෙක් ප්රාණ ඇපයට නොගන්නා ලදී. කිසිදු විරෝධතාවක් නොපවත්වන ලදී. කිසිදු රැඳවියකුගේ හෝ
ඡේලර් කෙනකුගේ ලේ නොසෙල්වන ලදී. ඔහුගේ පාලනය දැඩි පාලනයකි. උදේ හවස බුරියානි කන්නට දී රාත්රියට අරක්කු බාගයක් සමග වෙනත් පහසුකමක් සපයාදී කොටින් පාලනය කළ නොහැක. ඔවුන් පාලනය කළ හැක්කේ අයෝමය හස්තයකිනි. ඒ හස්තය ප්රධාන ඡේලර් දසනායකට තිබිණි.
මේ අතර ඔහුගේ පාලනය දැඩි බවට කොටි හිතවාදීන් සහ දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ විවිධ පුද්ගලයෝ ආණ්ඩුවට බලපෑම් කළහ. මේ අනුව ඔහු වෙනත් බන්ධනාගාරයකට මාරු කරන ලදී. ඊළඟට ආ ප්රධාන ඡේලර්ට බන්ධනාගාරය පාලනය කිරීමට බැරිවිය. වතාවක් වවුනියාවේ සිරගෙදර කොටි රැඳවියන් පිරිසක් වෙනත් සිර ගෙයකට මාරු කළ විට ඔවුන් ආපසු ඉල්ලා සිරගෙදර සිටි සෙසු කොටි දඟලන්නට පටන් ගත්හ. එවිට එම දැඟලීම නැවැත්වීම සඳහා ආණ්ඩුව කළේ මාරු කළ කොටි රැළ නැවතත් වවුනියා බන්ධනාගාරයට ගෙනවුත් ඇරලීමය. මෙය යුද්ධයෙන් පැරදීමෙන් පසු වවුනියාවේදී ලද පළමුවන ජයග්රහණය විය. මේ ජයග්රහණයෙන් පසු තමන් වෙත ඊළම නැවත ලැබීමේ අවස්ථාව උදාවී ඇතැයි කොටි කල්පනා කළහ. ඒ අනුව ප්රධාන ඡේලර්ට තවදුරටත් හිරගෙදර පාලනය කරගැනීමට බැරිවූ අතර ඔහු මාරුකර වෙන කෙනකු එම තනතුරට පත් කිරීමට ආණ්ඩුවට සිදුවිය.
කොටින් පාලනය කිරීමට හාවුන්ට නොහැක. කොටින් පාලනය කළ හැක්කේ සිංහයන්ට පමණි. ඒ අනුව වවුනියාවේ සිර ගෙදර පාලනය කිරීමට කොටි බලයට නොනැමෙන සෘජු මිනිසකු අවශ්යය. එම මිනිසා තෝරා ගැනීම ආණ්ඩුවේ වගකීමයි. අපේ වගකීම වන්නේ තිබෙන විපත්තිදායක තත්ත්වය පෙන්වා දීම පමණි.
අපගේ යෝජනාවක් තිබේ. එනම් කොටි රැඳවියන් පමණක් සිටින සිරගෙවල් පවත්වාගෙන යැමක් වළකින ලෙසය. මෙය බහු වාර්ගික රටක් නම් සිරගෙවල්ද බහු වාර්ගික විය යුතුය. උතුරු නැගෙනහිර බහු වාර්ගික විය යුතුය. සුළු ජාතියක් එකට එක්වූ විට විවිධ හානි අදහස් හිතට එයි. එය වළක්වා ගැනීම බුද්ධිමත් රාජ්ය පාලකයාගේ වගකීමය.
ඊයේ වව්නියාව බන්ධනාගාරයේ මොකද වුණේ?
වව්නියාව බන්ධනාගාරය ඉකුත් විසිහය වැනිදා සිට අවුල් ජාලාවක් බවට පත්විණි. මේ බන්ධනාගාරයේ රඳවා සිටි සිරකරුවන් 201 දෙනාගෙන් 32 ක් එල්.ටී.ටී.ඊ. සැකකරුවන් ලෙස බන්ධනාගාරගත වූවෝය. ඔවුන්ගෙන් තුන්දෙනකු බූස්ස කවුරට රැගෙන ගොස් පුනරුත්ථාපනය සඳහා යොමු කිරීමට තීරණය කෙරුණේ අධිකරණ නියෝගයක් මතය.
අධිකරණ නියෝගය මත ඔවුන් වව්නියාව බන්ධනාගාරයෙන් රැගෙන යැමට පෙර බන්ධනාගාර නිලධාරීන් සමග ගැටුමක් ඇතිවිණි. මෙහිදී බන්ධනාගාර නිලධාරීන් ඔවුනට පහර දීම නිසා සිරකරුවෝ නොසන්සුන් වූහ. නොසන්සුන් වූ සිරකරුවෝ එල්. ටී. ටී. ඊ. සැකකරුවන් තුන්දෙනා බන්ධනාගාරයෙන් රැගෙන යැමත් සමගම උපවාසයක් ආරම්භ කළහ. ආහාර වර්ජනය කළ සිරකරුවෝ සිර මැදිරි අගුළුලාගෙන බන්ධනාගාර නිලධාරීන්ට සිර මැදිරි තුළට ඒමට නොදී උපවාස කළහ. ඔවුන්ගේ ඉල්ලීම වූයේ බන්ධනාගාරයෙන් රැගෙන ගිය තිදෙනා ආපසු බන්ධනාගාරයට රැගෙන ඒමට නිලධාරීන් කටයුතු කළ යුතු බවය.
විසිහය වැනිදා බන්ධනාගාරයට ගිය පොලිස් නිලධාරීන් හා අධිකරණයේ නීතිඥවරු පිරිසක් සිරකරුවන්ට කරුණු පැහැදිලි කළහ. මේ තිදෙනා වව්නියාව බන්ධනාගාරයෙන් වෙනත් තැනකට රැගෙන ගියේ ඔවුනට පුනරුත්ථාපනය ලබාදී නිදහස් කිරීමට බව පුන පුනා කීවේය. එල්. ටී. ටී. ටී. ඊ. යේ හිටපු කාන්තා නායිකාව වන තමිලිනී උදාහරණයට ගනිමින් ඇයව පුනරුත්ථාපනයට යොමු කළ අන්දමටම මේ තිදෙනාත් පුනරුත්ථාපනයට යොමු කරන බව නිලධාරීන් විසින් සිරකරුවන්ට ඒත්තු ගැන්වූහ. විසිහත් වැනිදා වව්නියාව බන්ධනාගාරයට හිරු උදාවූයේ ඉතා සාමකාමීවය. උපවාසයේ නිරතව සිටි සිරකරුවෝ උපවාසය අතහැර තිබිණි.
එහෙත් දහවල් කාලය වන විට උපවාසයේ නිරත වූ සිරකරුවන්ට ජේලර්වරු පිරිසකගෙන් විවිධ අන්දමේ අඩන්තේට්ටම් සිදුවිණි. බන්ධනාගාර නිලධාරීන්ගේ අභිප්රාය වූයේ යළිත් මෙවැනි සිදුවීමක් වව්නියාව බන්ධනාගාරය තුළ සිදුවීම වළක්වා ගැනීමය. එහෙත් ඉන් සිදුවූයේ කිසිවකුත් බලාපොරොත්තු නොවූ තත්ත්වයකි.
එල්. ටී. ටී. ඊ. සැකකරුවන් ලෙස වව්නියාව බන්ධනාගාරයේ ඉතිරි වී සිටි සිරකරුවන් 29 දෙනා සංවිධානය වූහ.
ජේලර්වරුන්ගේ පහරදීම් පිළිබඳව යළි යළි මෙනෙහි කොට එහි අසාධාරණය ගැන සෙසු සිරකරුවන්ටද දන්වමින් සිරකරුවෝ සැලසුමක් දියත් කළහ.
වව්නියාව බන්ධනාගාරයේ සිට වෙනත් පළාතකට රැගෙන යන ලද සිරකරුවන් තුන්දෙනා ආපසු රැගෙන එනතුරු ප්රාණ ඇපකරුවන් ලෙස බන්ධනාගාර නිලධාරීන් (ජේලර්වරුන්) තුන්දෙනකු අත්අඩංගුවට ගත් සිරකරුවෝ ඔවුන්ව සිරමැදිරියකට දමා අගුල් ලෑහ. සිරකරුවන් විසින් අඳිනු ලබන සිර ඇඳුම් (ජම්පර්) මේ නිලධාරීන්ට අන්දවා සිරකරුවෝ ඔවුනට කෑම බීමද සපයා දුන්හ.
බන්ධනාගාර නිලධාරීන් තුන්දෙනාගෙන් දෙදෙනකු සිරකරුවන්ගේ අත්අඩංගුවට පත් වූයේ ඔවුන් රාජකාරිවල නිරත වීමට ගිය අවස්ථාවේදීය. සිරකරුවන් තුන්දෙනා වෙනුවට බන්ධනාගාර නිලධාරීන් තුන්දෙනෙක්ම අත්අඩංගුවට ගැනීමට සිරකරුවෝ සැලසුම් කොට තිබූ නිසා දැල් ආවරණයකින් එළියට පැමිණි සිරකරුවකු යාබද කාමරයක් දෙසට යමින් සිටි ජේලර්වරයකු පැහැර ගත්හ. ඒ අනුව සිරකරුවන්ට ජේලර්වරු තුන්දෙනකුම ප්රාණ ඇපකරුවන් ලෙස සිය බාරයට ගැනීමට හැකි වූහ.
එතැන් පටන් වව්නියාව බන්ධනාගාරයේ අවුල දිග්ගැස්සිණි. ජේලර්වරුන් තුන්දෙනාගේ ආරක්ෂාව පිළිබඳව විශාල ප්රශ්නයක් පැනනැගුණි. වව්නියාව ජ්යෙෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරි හේමන්ත අධිකාරි මහතා ඇතුළු පොලිස් නිලධාරීන් පිරිසක් බන්ධනාගාරයට ගොස් ජේලර්වරුන් තුන්දෙනා නිදහස් කරගැනීමට සාකච්ඡා ආරම්භ කළහ. සිරකරුවන්ගේ එකම ප්රකාශය වූයේ වව්නියාව බන්ධනාගාරයෙන් පිටතට
රැගෙන ගිය තම සහෝදර සිරකරුවන් තුන්දෙනා ආපසු වව්නියාව බන්ධනාගාරයට රැගෙන එනතුරු ජේලර්වරුන් තුන්දෙනා නිදහස් නොකරන බවය.
රාත්රි කාලය දැඩි වෙත්ම බිය සංකාව සමග ජේලර්වරුන්ගේ ජීවිතවලට ඇති අවදානම ගැන විවිධ මත පළවූහ. අවසානයේදී වව්නියාව දිසාවිනිසුරු ආර්. ඇලෙක්රාජා මහතා ජ්යෙෂ්ඨ නීතිඥයකු වන ඇන්ටන් පුනිදනායගම් මහතා සමග වව්නියාව බන්ධනාගාරයට ගියහ. ඇන්ටන් පුනිදනායගම් මහතා නීතිඥවරයකු වශයෙන් එල්. ටී. ටී. ඊ. සැකකරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින නිසා බන්ධනාගාරය තුළ සිටි එල්. ටී. ටී. ඊ. සැකකරුවන් 29 දෙනාගෙන් යම් ප්රතිචාරයක් ලැබෙනු ඇතැයි මේ දෙදෙනා අනුමාන කළහ.
දිසාවිනිසුරුවරයාටත් නීතිඥවරයාටත් සිරකරුවන් හමුවීමට බන්ධනාගාරය තුළට බැසීමට සිදුවූයේ ඉනිමගක ආධාරයෙනි. ඉතා ආයාසයෙන් යුතුව ඉනිමගේ ගමන් කරමින් බන්ධනාගාරය තුළට බැසීමට ගිය දිසාවිනිසුරුවරයාට මෙහිදී කකුලේ යමක් ගැටී තුවාල සහගත තත්ත්වයක්ද ඇතිවුණි.
මුලින්ම සිරකරුවන් සමග කතා කළ විනිසුරුවරයා බන්ධනාගාර නිලධාරීන් සමග ප්රශ්න ඇතිකර ගැනීම නිෂ්ඵල කරුණක් බව අවබෝධ කොට දුන්නේ මේ තීරණය අධිකරණ නියෝගයක් බව පෙන්වා දෙමිනි. එහෙත් සිරකරුවෝ ඊට අවනත නොවූහ. ඇන්ටන් ජුනිදනායගම් නීතිඥවරයා සිරකරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින බව කියමින් තවත් බොහෝ දේ කීහ. ඒ සම්බන්ධයෙන් සිරකරුවන්ගේ කිසිදු අවධානයක් යොමු නොවුණු තැන මේ බන්ධනාගාර නිලධාරීන් තුන්දෙනා රඳවා ගැනීම නිසා ඔවුන්ගේ ඥතීන් මහපාරේ දුක් විඳින බව ප්රකාශ කළේය.
මේ අවස්ථාවේදී එක් සිරකරුවකු නීතිඥවරයාට ප්රකාශ කොට තිබුණේ "අපි වසර දෙකක්ම සිටින්නේද මේ සිර මැදිරිවල අපා දුක් විඳිමින් බවය. මේ නිසා සිරකරුවන් තුන්දෙනා ආපසු බන්ධනාගාරයට ගෙන එනතුරු ජේලර්වරුන් තුන්දෙනා නිදහස් කළ නොහැකි බව සිරකරුවන් තරයේම ප්රකාශ කළ බැවින් වව්නියාව දිසා විනිසුරුවරයාටත් නීතිඥවරයාටත් මැදියම් රැයේදී බලාපොරොත්තු සුන්ව බන්ධනාගාරයෙන් පිටවීමට සිදුවිණි.
විසිනව වැනිදා අලුයම වනවිටද මේ තත්ත්වයේ කිසිදු වෙනසක් නොවීය. උතුරු පළාත භාර ජ්යෙෂ්ඨ නියෝජ්ය පොලිස්පති ගාමිණී සිල්වා, බන්ධනාගාර සහකාර කොමසාරිස් කුලතුංග, පොලිස් විශේෂ කාර්ය බළකායේ නිලධාරීන්, යුද හමුදාවේ ජ්යෙෂ්ඨ නිලධාරීන් පැමිණ සිරකරුවන්ට මානුෂීය ගුණාංග සලකා ජේලර්වරුන් තුන්දෙනා නිදහස් කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියහ. ශබ්දවාහිනී යන්ත්රවල ආධාරයෙන් කළ එම ඉල්ලීමමට කිසිදු පිළිතුරක් නොවිණි.
වව්නියාව බන්ධනාගාරයට සැපයෙන විදුලිය විසන්ධි කොට සිරකරුවන් අපහසුතාවට පත් කිරීමට ද නිලධාරීන් පියවර ගත් නමුත් ඒ කිසිවකින් හෝ සිරකරුවන් මෙල්ල වූයේ නැත. උදැසන හතේ සිට විවිධ උපක්රම යෙදුව ද සිරකරුවන්ගෙන් පැහැදිලි ප්රතිචාරයක් නොලැබුණු නිසා සූක්ෂම මෙහෙයුමක් දියත් කොට ජේලර්වරුන් තුන්දෙනා බේරා ගැනීමට අවසානයේදී තීරණය විණි.
මේ අනුව පස්වරු 12.30 ට පමණ පොලිස් විශේෂ කාර්ය බළකායේ පිරිසක් බන්ධනාගාරයේ තාප්පයක් බිඳ බන්ධනාගාරය තුළට කඩා පැන ප්රාණ ඇපකරුවන් ලෙස සිටි ජේලර්වරුන් තුන්දෙනා මුදාගෙන ගිලන්රථ මගින් වව්නියාව රෝහල කරා රැගෙන ගියහ. සිරකරුවන් සියලු දෙනාද එකතු කොට බන්ධනාගාර බස්රථවල පටවාගෙන අනුරාධපුර බන්ධනාගාරය වෙත රැගෙන ගියහ. මේ සිද්ධියේදී සිරකරුවන් මෙන්ම පොලිස් විශේෂ කාර්ය බළකායේ හා පොලිසියේ නිලධාරීන් ද දසදෙනකු පමණ තුවාල ලැබූහ.
වව්නියාව බන්ධනාගාරයේ සිද්ධිය නාටකයක් මෙන් වුවත් ඉන් ඉගෙනගැනීමට බොහෝ දේ තිබේ. වව්නියාව බන්ධනාගාරය තුළ මෙවැනි ගැටුම් ඇති වූ පළමු අවස්ථාව මෙය නොවේ. වසර දෙකක පමණ කාලයක සිට වව්නියාව බන්ධනාගාරය තුළ ගැටුම්ය. එල්. ටී. ටී. ඊ. සැකකරුවන් හා සාමාන්ය සිරකරුවන් එකට යෙදීම නිසා වව්නියාව බන්ධනාගාරය තුළ බොහෝ ගැටුම් ඇති විණි. නමුත් කිසිදු නිලධාරීයකු මේ ගැටුම් සඳහා විසඳුම් සෙවීම වෙනුවට බන්ධනාගාර නිලධාරීන් ලවා සිරකරුවන් ආණ්ඩු මට්ටු කිරීමට ක්රියාකිරීම මෙවැනි සිද්ධීන් ඇතිවීමට මූලික හේතුව විණි.
වව්නියාව බන්ධනාගාරය තුළ රඳවා සිටි එල්.ටී.ටී.ඊ. සැකකරුවන් විවිධ කැරළි ගසන විට සංවිධානය වන විට ඔවුන්ව කුඩා කුඩා කොටස් වශයෙන් දිවයිනේ වෙනත් බන්ධනාගාර වෙත මාරු කළේ නම් ඔවුනට කැරළි ගැසීමට ඉඩක් නොමැත. එමෙන්ම පළමු සිද්ධිය වූ දිනයේදීම මේ සිරකරුවන් වෙනුවෙන් කුමක් හෝ දුරදර්ශී වැඩපිළිවෙළක් සකස් කළේ නම් බන්ධනාගාර නිලධාරීන් තුන්දෙනකුට මෙවැනි ශෝචනීය ඉරණමක් අයත් නොවනු ඇත.
මේ ලිපිය ලියන මොහොත වන විට වව්නියාව බන්ධනාගාරය තුළ එකම සිරකරුවකු හෝ නොමැත. බන්ධනාගාර නිලධාරීන් පමණක් සිටින වව්නියාව බන්ධනාගාරය දැන් පාලු අම්බලමක් බවට පත්ව තිබේ. එහෙත් ඒ වනතුරු සිදුවූ සිදුවීම් මාලාව එතරම් යහපත් සිදුවීම් නොවේ.
ඊළම ගැන කටමැත දෙඩවූ ශ්රීධරන්ගෙන් ප්රශ්න කෙරේ
ඊළම් රාජ්යය එකම ඉලක්කය බව ප්රකාශ කළ ද්රවිඩ ජාතික
සන්ධාන මන්ත්රී එස්. ශ්රීධරන් ගෙන් රහස් පොලිසිය ඊයේ
(29 වැනිදා) පැය තුනක් තිස්සේ ප්රශ්න කර ඇත.
ශ්රීධරන් මහතා විසින් ඉන්දියාවේදී පෝල් නිව්ටන් නමැති කොටි හිතවාදි මහාචාර්යවරයා සමග සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් පවත්වමින් ඊළම එකම අරමුණ බවත් කොටි සංවිධානයේ හතළිස් දහසක් දිවි පිදූ බවත් පවසා තිබේ.
එසේම ද්රවිඩ ජාතිකයන් වෙනම රටක් ගන්නා බවද එම මන්ත්රීවරයා එහිදී පවසා තිබූ බව අනාවරණය වී ඇත.
ශ්රීධරන් හිටපු යාපනය කොටි නායක තීපන්ගේ සමීපතම ඥතියෙකි.
ශ්රීධරන් මහතා විසින් ඉන්දියාවේදී පෝල් නිව්ටන් නමැති කොටි හිතවාදි මහාචාර්යවරයා සමග සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් පවත්වමින් ඊළම එකම අරමුණ බවත් කොටි සංවිධානයේ හතළිස් දහසක් දිවි පිදූ බවත් පවසා තිබේ.
එසේම ද්රවිඩ ජාතිකයන් වෙනම රටක් ගන්නා බවද එම මන්ත්රීවරයා එහිදී පවසා තිබූ බව අනාවරණය වී ඇත.
ශ්රීධරන් හිටපු යාපනය කොටි නායක තීපන්ගේ සමීපතම ඥතියෙකි.
වව්නියාවේ ත්රස්ත බලය ඇදවැටීම
වව්නියාවේ සිර ගෙදර සිටින හිටපු කොටි ත්රස්ත නායකයන් ඇතුළු
කොටි කණ්ඩායම විසින් බන්ධනාගාර නිලධාරීන්ව ප්රාණ ඇපයට ගැනීමේ
සිද්ධිය විදේශ මාධ්ය විසින් වසන්කර ඇත.
විදේශ මාධ්ය ඒජන්තවරු හා කොටි වෙබ් අඩවිවලට තොරතුරු සපයන්නන් ඊයේ වව්නියාව සිරගෙය අසළ රැකසිටියේ හමුදාව හා පොලිසිය මේ අහිංසකයන්ට පහර දෙන්නේ කොයි අවස්ථාවේදැයි සිතමින් එසේම එන්. ජී. ඕ. නියෝජිතවරුන්ද පොලිසිය හා හමුදාව දේශපාලන සිරකරුවන්ට පහර දෙනු ඇතැයි සිතමින් එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කොමිසමට වාර්තා කිරීමට සූදානම්ව සිටි බව හෙලිවිය. එහෙත් ඊයේ දහවල් වන විට වව්නියාව සිරගෙදර කොටි බලය මර්දනය විය. ඒ වනවිට කොටි වෙබ් අඩවි නියෝජිතයෝ විදේශ රටවලට තොරතුරු යවමින් වව්නියාවේ සිරගෙදර සිටි ද්රවිඩයන්ට පහරදී ඇතැයි කියා සිටියහ.
වව්නියාවේදී සිදුවූයේ ත්රිකුණාමල කොටි හමුදා නායකයාව සිටි රුබන් කන්නන් ගුණදරන්ද, සෂි හා සරවනභවන්ද හිටපු ත්රස්තයකුව බූස්ස කඳවුරට ගෙනයැම සම්බන්ධව විරෝධ්ය දක්වමින් ඔහුව ආපසු වව්නියාවේ සිරගෙයට ගෙන ආ යුතු යෑයි දක්වමින් සිරගෙදර පාලනය අල්ලා ගැනීමයි.
බූස්ස සිරගෙයට ගෙනගිය මේ ත්රස්තයා 2006 මැයි 7 වැනිදා විල්පත්තුවේ සිදුවූ බිම්බෝම්බ ඇටවීමට සම්බන්ධ වූවෙකි.
මෙදින ගත්කරුවකු වන නිහාල් ද සිල්වා, ඩැරල් පෙරේරා, නන්දන අබේසූරිය, හෙන්රියා අබේසූරිය, චන්දි ආසිරිවාදන්, අනුලා ආසිරිවාදන් සහ අනුර දිසානායක යන පිරිස මරුමුවට පත් වූහ.
මොවුන් ගමන් කළ කැබ් රිය කොටි බෝම්බයකට ගොදුරු වූහ. වසර හයකට පසු එනම් 2012 ජනවාරි මස දිනෙක විල්පත්තු සිද්ධියට සම්බන්ධ කොටි ඝාතකයා අසුවිය.
මෙම ෙ€දවාචකයට ගොදුරු වූවන්ගෙන් නන්දන හා හෙන්රිටා විවාහ වී තිබුණේ මාස කීපයකට පෙරය.
කෙසේ වෙතත් 2006 මැයි 7 වැනිදා සිදුවූ මේ ඝාතනයේ සැකකරුවන් අසුවූයේ නැත. එහෙත් හය වසරකට පසු අල්ලාගත් ප්රධාන සැකකරු සම්බන්ධව තවදුරටත් පරීක්ෂණ පැවැත්වීම සඳහා වව්නියාව මහාධිකරණයෙන් අවසරය ගත් ත්රස්ත මර්දන නිලධාරීහු ඔහුව බූස්සට ගෙන ගියහ.
වව්නියාවේ අරගලය ආරම්භ වූයේ එවිටය. වහාම අපේ සගයාව වව්නියාවට ගෙන එනු. නැත්නම් වැඩ වරදීවි යයි සිරගෙයි සිටි කොටි කණ්ඩායම කියා සිටියහ.
ඒ අතරේ වව්නියා සිරගෙදර කොටි උපවාසයක් අරඹා ඇති බවටද කොටි වෙබ් අඩවි විසින් ප්රචාරය කෙරිණි.
වව්නියාව සිරගෙදරදී රැකවළුන් තිදෙනකු අත්අඩංගුවට ගැනීමේ සිද්ධිය බී. බී. සී. සේවාවට වැදගත් වූයේ නැත. ඒ වෙනුවට උතුරේ ද්රවිඩයන්ට හැදුනුම්පත් ලබාදී නැතැයි බී. බී. සී. ය විසින් ප්රචාරය කෙරිණි.
එසේම වව්නියාව සිරගෙයි අර්බුදය වව්නියාවේ සාමකාමී තත්ත්වයක් පවතින බවටද කොළඹට ප්රචාරය විය.
මෙයට පෙර වව්නියාවේ සිරගෙදර සිටි පාලකයා දැඩි ලෙස ක්රියාකළ අතර ඔහු ඉවත්ව යැමෙන් පසු පාලනය දුර්වල විය. වව්නියාව සිරගෙදර ගතවූ කාලය තුළ තිබුණේ ඉතාම දුර්වල ආරක්ෂක තත්ත්වයකි. ඒ නිසාම හිටපු කොටි කණ්ඩායම බලවත්ව ක්රියාකර ඇත. එහෙත් මුල්වරට වව්නියාව සිරගෙදර කොටි බලය විශේෂ කාර්ය බළකාය පොලිසිය එක්ව මර්දනය කෙරිණි.
එහෙත් වව්නියාවේ සිටි කොටි 321 ක පිරිස සිතුවේ වව්නියාවේ ආරක්ෂක අංශ මෙන් රජයටද කොන්දක් නැති බවයි. වව්නියාවේ සිරගෙදර කොටි පාලනයෙන් මුදාගැනීමේ මෙහෙයුම ඊයේ දහවල් සිදුවිය. එහිදී කොටින්ද තුවාල ලබා රෝහල්ගත කෙරිණි.
400 ක භටපිරිසක් මේ මෙහෙයුමට එක්වූහ. කොටින් සමග ඇති වූ සටනින් භටයන් 9 කට ද කොටින් රැසකටද තුවාල සිදුවිණි
මේ මෙහෙයුමට පෙර සිරගෙදර විදුලිය හා ජලය කපා හැරිණි. කොටි ත්රස්තවාදීන් සිතුවේ එවන් දෙයක් සිදුනොවන බවයි. එහෙත් කොටි සැලසුම ව්යර්ථ විය. උපවාසය කරන බව පැවසූ කොටි ආහාර ද්රව්ය ද රැස්කරගෙන සිටි බව හෙළිවිය.
මෙහිදී එන්. ජී. ඕ. ක්රියාකාරීහු සිතුවේ මෙයට පෙර මෙය රජයේ නිලධාරීන් හිටපු කොටි ත්රස්තයන්ට හිස නමන බවයි. එහෙත් ඉවසාගෙන සිටි ආරක්ෂක බලධාරීහු අවසාන නිගමනයට එළැබිණි.
සිදුවූයේ කුමක් දැයි අදහා ගැනීමට පස්දෙනාගේ කොටි කණ්ඩායමටද නොහැකි විය.
පසුගිය 27 වැනිදා සවස හිටපු කොටි පාලනයට යටවී තිබූ වව්නියා සිරගෙය 29 වැනිදා දහවල් වන විට රජයේ පාලනයට නතුවිය.
මෙහිදී හෙළිවූයේ වව්නියාවේ කොටි හිතවාදීන් හිටපු කොටින්ට සහය වී ඇති බවයි. වව්නියාව යනු එසේ මෙසේ තැනක් නොවේ.
වෙස් මුහුණු දාගත් කොටි වව්නියාවේ සිටිති. මොවුන්ගේ බලයක් නැත්නම් වව්නියාවේ සිරගෙදර සිටින කොටින්ට සිරගෙය අල්ලාගත නොහැක. අනියම් මාර්ග දක්වන අන්දමට මෙයට පෙර වව්නියාවේ සිරගෙයි කොටි රැකවලකුට පහරදුන්නේ ඔහු කොටියකු ළඟ තිබී ජංගම දුරකතනයක් අත්අඩංගුවට ගැනීම නිසාය.
අවසානයේදී කොටි ඉල්ලීම් ඉටු කළත් අත්අඩංගුවට ගත් ජංගම දුරකතනය ආපසු දෙනු. වහාම රැකවලාව මාරු කරණු යෑයි ඔව්හු පැවැසූහ.
බලධාරීහු මෙම ඉල්ලීමට එකඟවී එකී ඉල්ලීම් දෙකම ඉටුකළහ.
ජිනීවාහිදී ශ්රී ලංකා රජයට එරෙහිව සම්මත වූ යෝජනාව නිසා හිටපු කොටි නායකයෝ දැඩිලෙස සතුටට පත් වූහ. දැන් රජයට අපට එරෙහිව මුකුත් කරන්න බැහැ යෑයි ඔව්හු අදහස් කළහ.
මේ අතර ද්රවිඩ සංධානය විසින් මේ කොටි ත්රස්තයන්ව දේශපාලන සිරකරුවන් ලෙස නම් කර ඔවුන්ට නඩු පවරනු නැත්නම් නිදහස් කරනු යෑයි කියමින් වැලිකඩ සිරගේ ඉදිරියේදී විරෝධතාවයක්ද පැවැත්වූහ.
එහෙත් ඝාතන රැසකට සම්බන්ධ කොටි නිදහස් කළ යුතුද යන ප්රශ්නය රජය හමුවේ මතුවිය. ඒ අනුව කොටින්ට එරෙහිව නඩු ඇසීමට විශේෂ අධිකරණ කීපයක් පිහිටුවීමට තීරණය විය.
මේ අතර මෙම සිද්ධියෙන් රජය වෙත චෝදනාවක් එල්ල වීමට ඉඩ ඇත. එහෙත් ත්රස්තවාදීන්ගේ ඉල්ලීම්වලට ප්රජාතන්ත්රවාදී රජයක් හිස නැමිය යුතුද?
රුසියාවේ ජනාධිපති පුටින් වරක් පැවසුවේ ත්රස්තවාදීන් කිසිදු ඉල්ලීමක් තමාවත් රජයවත් රුසියානු ජනතාවත් හිස නමන්නේ නැති බවයි.
වව්නියාවේ සිරගෙදර පාලනය සියතට ගත්තේ දරුණු කොටි කණ්ඩායමයි. ඔවුන් ඉල්ලීම වූයේ විල්පත්තු ඝාතනයට සම්බන්ධ ඝාතකයාව පරීක්ෂණවලින් බේරා ගැනීමයි. මේ නිසා පැහැදිලි වන්නේ නීතිය අවතක්සේරුවට ලක්කිරීමට කොටින් දැරූ උත්සාහයයි. මීට ඉඩ දිය යුතුද?
ලෝකයේ රටවල් කීපයක පසුගිය කාලයේ සිරගෙවල් වල ඇතිවූ කැරලි දෙස බලන විට ඉතාමත් බිහිසුණු අන්දමින් එම කැරලි මර්දනය කර තිබේ.
වව්නියාව සිරගෙයි කොටින්ද සැලසුම් කළේ විදේශ ක්රමවේදය බව පැහැදිලිය.
විදේශ මාධ්ය ඒජන්තවරු හා කොටි වෙබ් අඩවිවලට තොරතුරු සපයන්නන් ඊයේ වව්නියාව සිරගෙය අසළ රැකසිටියේ හමුදාව හා පොලිසිය මේ අහිංසකයන්ට පහර දෙන්නේ කොයි අවස්ථාවේදැයි සිතමින් එසේම එන්. ජී. ඕ. නියෝජිතවරුන්ද පොලිසිය හා හමුදාව දේශපාලන සිරකරුවන්ට පහර දෙනු ඇතැයි සිතමින් එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කොමිසමට වාර්තා කිරීමට සූදානම්ව සිටි බව හෙලිවිය. එහෙත් ඊයේ දහවල් වන විට වව්නියාව සිරගෙදර කොටි බලය මර්දනය විය. ඒ වනවිට කොටි වෙබ් අඩවි නියෝජිතයෝ විදේශ රටවලට තොරතුරු යවමින් වව්නියාවේ සිරගෙදර සිටි ද්රවිඩයන්ට පහරදී ඇතැයි කියා සිටියහ.
වව්නියාවේදී සිදුවූයේ ත්රිකුණාමල කොටි හමුදා නායකයාව සිටි රුබන් කන්නන් ගුණදරන්ද, සෂි හා සරවනභවන්ද හිටපු ත්රස්තයකුව බූස්ස කඳවුරට ගෙනයැම සම්බන්ධව විරෝධ්ය දක්වමින් ඔහුව ආපසු වව්නියාවේ සිරගෙයට ගෙන ආ යුතු යෑයි දක්වමින් සිරගෙදර පාලනය අල්ලා ගැනීමයි.
බූස්ස සිරගෙයට ගෙනගිය මේ ත්රස්තයා 2006 මැයි 7 වැනිදා විල්පත්තුවේ සිදුවූ බිම්බෝම්බ ඇටවීමට සම්බන්ධ වූවෙකි.
මෙදින ගත්කරුවකු වන නිහාල් ද සිල්වා, ඩැරල් පෙරේරා, නන්දන අබේසූරිය, හෙන්රියා අබේසූරිය, චන්දි ආසිරිවාදන්, අනුලා ආසිරිවාදන් සහ අනුර දිසානායක යන පිරිස මරුමුවට පත් වූහ.
මොවුන් ගමන් කළ කැබ් රිය කොටි බෝම්බයකට ගොදුරු වූහ. වසර හයකට පසු එනම් 2012 ජනවාරි මස දිනෙක විල්පත්තු සිද්ධියට සම්බන්ධ කොටි ඝාතකයා අසුවිය.
මෙම ෙ€දවාචකයට ගොදුරු වූවන්ගෙන් නන්දන හා හෙන්රිටා විවාහ වී තිබුණේ මාස කීපයකට පෙරය.
කෙසේ වෙතත් 2006 මැයි 7 වැනිදා සිදුවූ මේ ඝාතනයේ සැකකරුවන් අසුවූයේ නැත. එහෙත් හය වසරකට පසු අල්ලාගත් ප්රධාන සැකකරු සම්බන්ධව තවදුරටත් පරීක්ෂණ පැවැත්වීම සඳහා වව්නියාව මහාධිකරණයෙන් අවසරය ගත් ත්රස්ත මර්දන නිලධාරීහු ඔහුව බූස්සට ගෙන ගියහ.
වව්නියාවේ අරගලය ආරම්භ වූයේ එවිටය. වහාම අපේ සගයාව වව්නියාවට ගෙන එනු. නැත්නම් වැඩ වරදීවි යයි සිරගෙයි සිටි කොටි කණ්ඩායම කියා සිටියහ.
ඒ අතරේ වව්නියා සිරගෙදර කොටි උපවාසයක් අරඹා ඇති බවටද කොටි වෙබ් අඩවි විසින් ප්රචාරය කෙරිණි.
වව්නියාව සිරගෙදරදී රැකවළුන් තිදෙනකු අත්අඩංගුවට ගැනීමේ සිද්ධිය බී. බී. සී. සේවාවට වැදගත් වූයේ නැත. ඒ වෙනුවට උතුරේ ද්රවිඩයන්ට හැදුනුම්පත් ලබාදී නැතැයි බී. බී. සී. ය විසින් ප්රචාරය කෙරිණි.
එසේම වව්නියාව සිරගෙයි අර්බුදය වව්නියාවේ සාමකාමී තත්ත්වයක් පවතින බවටද කොළඹට ප්රචාරය විය.
මෙයට පෙර වව්නියාවේ සිරගෙදර සිටි පාලකයා දැඩි ලෙස ක්රියාකළ අතර ඔහු ඉවත්ව යැමෙන් පසු පාලනය දුර්වල විය. වව්නියාව සිරගෙදර ගතවූ කාලය තුළ තිබුණේ ඉතාම දුර්වල ආරක්ෂක තත්ත්වයකි. ඒ නිසාම හිටපු කොටි කණ්ඩායම බලවත්ව ක්රියාකර ඇත. එහෙත් මුල්වරට වව්නියාව සිරගෙදර කොටි බලය විශේෂ කාර්ය බළකාය පොලිසිය එක්ව මර්දනය කෙරිණි.
එහෙත් වව්නියාවේ සිටි කොටි 321 ක පිරිස සිතුවේ වව්නියාවේ ආරක්ෂක අංශ මෙන් රජයටද කොන්දක් නැති බවයි. වව්නියාවේ සිරගෙදර කොටි පාලනයෙන් මුදාගැනීමේ මෙහෙයුම ඊයේ දහවල් සිදුවිය. එහිදී කොටින්ද තුවාල ලබා රෝහල්ගත කෙරිණි.
400 ක භටපිරිසක් මේ මෙහෙයුමට එක්වූහ. කොටින් සමග ඇති වූ සටනින් භටයන් 9 කට ද කොටින් රැසකටද තුවාල සිදුවිණි
මේ මෙහෙයුමට පෙර සිරගෙදර විදුලිය හා ජලය කපා හැරිණි. කොටි ත්රස්තවාදීන් සිතුවේ එවන් දෙයක් සිදුනොවන බවයි. එහෙත් කොටි සැලසුම ව්යර්ථ විය. උපවාසය කරන බව පැවසූ කොටි ආහාර ද්රව්ය ද රැස්කරගෙන සිටි බව හෙළිවිය.
මෙහිදී එන්. ජී. ඕ. ක්රියාකාරීහු සිතුවේ මෙයට පෙර මෙය රජයේ නිලධාරීන් හිටපු කොටි ත්රස්තයන්ට හිස නමන බවයි. එහෙත් ඉවසාගෙන සිටි ආරක්ෂක බලධාරීහු අවසාන නිගමනයට එළැබිණි.
සිදුවූයේ කුමක් දැයි අදහා ගැනීමට පස්දෙනාගේ කොටි කණ්ඩායමටද නොහැකි විය.
පසුගිය 27 වැනිදා සවස හිටපු කොටි පාලනයට යටවී තිබූ වව්නියා සිරගෙය 29 වැනිදා දහවල් වන විට රජයේ පාලනයට නතුවිය.
මෙහිදී හෙළිවූයේ වව්නියාවේ කොටි හිතවාදීන් හිටපු කොටින්ට සහය වී ඇති බවයි. වව්නියාව යනු එසේ මෙසේ තැනක් නොවේ.
වෙස් මුහුණු දාගත් කොටි වව්නියාවේ සිටිති. මොවුන්ගේ බලයක් නැත්නම් වව්නියාවේ සිරගෙදර සිටින කොටින්ට සිරගෙය අල්ලාගත නොහැක. අනියම් මාර්ග දක්වන අන්දමට මෙයට පෙර වව්නියාවේ සිරගෙයි කොටි රැකවලකුට පහරදුන්නේ ඔහු කොටියකු ළඟ තිබී ජංගම දුරකතනයක් අත්අඩංගුවට ගැනීම නිසාය.
අවසානයේදී කොටි ඉල්ලීම් ඉටු කළත් අත්අඩංගුවට ගත් ජංගම දුරකතනය ආපසු දෙනු. වහාම රැකවලාව මාරු කරණු යෑයි ඔව්හු පැවැසූහ.
බලධාරීහු මෙම ඉල්ලීමට එකඟවී එකී ඉල්ලීම් දෙකම ඉටුකළහ.
ජිනීවාහිදී ශ්රී ලංකා රජයට එරෙහිව සම්මත වූ යෝජනාව නිසා හිටපු කොටි නායකයෝ දැඩිලෙස සතුටට පත් වූහ. දැන් රජයට අපට එරෙහිව මුකුත් කරන්න බැහැ යෑයි ඔව්හු අදහස් කළහ.
මේ අතර ද්රවිඩ සංධානය විසින් මේ කොටි ත්රස්තයන්ව දේශපාලන සිරකරුවන් ලෙස නම් කර ඔවුන්ට නඩු පවරනු නැත්නම් නිදහස් කරනු යෑයි කියමින් වැලිකඩ සිරගේ ඉදිරියේදී විරෝධතාවයක්ද පැවැත්වූහ.
එහෙත් ඝාතන රැසකට සම්බන්ධ කොටි නිදහස් කළ යුතුද යන ප්රශ්නය රජය හමුවේ මතුවිය. ඒ අනුව කොටින්ට එරෙහිව නඩු ඇසීමට විශේෂ අධිකරණ කීපයක් පිහිටුවීමට තීරණය විය.
මේ අතර මෙම සිද්ධියෙන් රජය වෙත චෝදනාවක් එල්ල වීමට ඉඩ ඇත. එහෙත් ත්රස්තවාදීන්ගේ ඉල්ලීම්වලට ප්රජාතන්ත්රවාදී රජයක් හිස නැමිය යුතුද?
රුසියාවේ ජනාධිපති පුටින් වරක් පැවසුවේ ත්රස්තවාදීන් කිසිදු ඉල්ලීමක් තමාවත් රජයවත් රුසියානු ජනතාවත් හිස නමන්නේ නැති බවයි.
වව්නියාවේ සිරගෙදර පාලනය සියතට ගත්තේ දරුණු කොටි කණ්ඩායමයි. ඔවුන් ඉල්ලීම වූයේ විල්පත්තු ඝාතනයට සම්බන්ධ ඝාතකයාව පරීක්ෂණවලින් බේරා ගැනීමයි. මේ නිසා පැහැදිලි වන්නේ නීතිය අවතක්සේරුවට ලක්කිරීමට කොටින් දැරූ උත්සාහයයි. මීට ඉඩ දිය යුතුද?
ලෝකයේ රටවල් කීපයක පසුගිය කාලයේ සිරගෙවල් වල ඇතිවූ කැරලි දෙස බලන විට ඉතාමත් බිහිසුණු අන්දමින් එම කැරලි මර්දනය කර තිබේ.
වව්නියාව සිරගෙයි කොටින්ද සැලසුම් කළේ විදේශ ක්රමවේදය බව පැහැදිලිය.
LTTE was engaged in the drug trade to finance themselves - Kohona
Drug Trafficking was one of the main sources of finance for the LTTE
terrorists as reflected in the World Drug Report 2012, says Dr. Palitha
Kohona, Permanent Representative of Sri Lanka to the United Nations.He was addressing at the UN General Assembly Thematic Debate on ‘Drug and Crime as a Threat to Development’ in New York on June 26.
Terrorist groups in many countries have engaged in the drug trade to finance themselves. Sri Lanka’s experience in dealing with drug trafficking was also linked to its fight against terrorism, he said. As had been mentioned by the distinguished panelists, terrorist groups almost invariably tend to engage in other forms of organized crimes to raise finances, including money laundering, across borders. The same group has continued to engage in human trafficking, Dr. Kohona further said.
Following is the statement by Dr. Kohona:
"Thank you for organizing this thematic debate today. We commend Mr Yury Fedotov, Executive Director, The United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC) on the Launch of the World Drug Report. This report is an eye-opener for all who are engaged in combating the illicit drug problem. The drug problem, as highlighted by our colleague, Mr. Maged Abdelaziz, is a threat to sustainable development and to civilized society.
"The impact of illicit drugs is multi-faceted. The social and economic pillars of sustainable development are affected by illicit drugs as the proliferation of narcotic drugs corrodes social cohesion, disrupts established social values and is a massive drain on resources. However, drugs are produced in response to demand. Poor farmers, encouraged by drug lords will continue to rely on this source of income as long as there is a demand and there is no alternative source of income. The drug menace in many countries overshadows national development programmes.
"The consumption of drugs and other attendant crimes also adversely impact on national and personal expenditure, health services, access to education and consumption of food and nutrition. A workforce, impacted by drugs, cannot function at its fullest potential and, therefore, is a severe threat to the optimum use of labor capacity in an economy.
"Drugs have lead to organized criminal groups to take part in the production, distribution, and sale of controlled and banned substances. These activities have also become a threat to political stability and to the economy and society. In some cases, these groups have become powerful enough to challenge the State itself, in particular to critical State institutions.
"Terrorist groups in many countries have engaged in the drug trade to finance themselves. Sri Lanka’s experience in dealing with drug trafficking was also linked to its fight against terrorism. As has been mentioned by the distinguished panelists, terrorist groups almost invariably tend to engage in other forms of organized crimes to raise finances, including money laundering, across borders. The same group has continued to engage in human trafficking.
"Drug Trafficking was one of the main sources of finance for the LTTE terrorists as reflected in the World Drug Report 2012. The US Department of Justice has linked the LTTE with drug trafficking in its Drug Enforcement Administration Statement before the Senate Committee on the Judiciary, entitled "Narco-Terrorism: International Drug Trafficking and Terrorism - a Dangerous Mix" in 2003.
"When compared with other Asian countries, illicit drugs have not become a severe threat to Sri Lanka’s society itself or the economy. Largely as a result of its cultural and religious background, people have been reluctant to engage venture into large-scale drug related activities. The per capita consumption of drugs in the country is very low. Tourism, which is booming at present, may change this.
"A strong law enforcement mechanism, including a strong legal culture, is also in place. This includes both preventive and punitive measures. It includes the monitoring of attempts at local production, imports, exports and distribution.
We have to be continuously conscious of the possibility of regional drug distribution using Sri Lanka as a transit point.
Sri Lanka’s national programme is guided by the National Policy for Prevention and Control of Drug Use. The National Dangerous Drugs Control Board (NDDCB) is mandated to achieve balance between supply reduction measures, treatment and rehabilitation, and demand reduction measures. The Police Narcotics Bureau (PNB) spearheads the law enforcement dimension.
Sri Lanka is a party to the Single Convention on Narcotic Drugs (1961), Convention on Psychotropic Substances (1971), the UN Convention against Illicit Traffic in Narcotic Drugs and Psychotropic Substances (1988), and the UN Convention against Transnational Organized Crime (2000). Sri Lanka is also a party to the UN Convention Against Corruption (2003).
"The United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC) has also played a crucial role in building Sri Lanka’s capacities in the fields of legal drafting and training of law enforcement officers. We are also actively engaged in collaboration with regional organizations such as the Colombo Plan and the South Asian Association for Regional Cooperation (SAARC). Sri Lankan agencies maintain constant contact with their counterparts in the South Asian region, especially in India and Pakistan. The Police Narcotics Bureau serves as a platform for SAARC countries to input, share, and review regional narcotics statistics.
Thursday, July 28, 2011
Wednesday, October 03, 2007
LTTE, Norway and natives
My ole school friend Shesha Samarajiwa appears to have shredded the US ambassador in his piece titled "Ambassador Blake lectures the natives" ! Robert Blake is not bad a fellow. His recent "lecture to the natives" and a similar harangue from the British (UK?) High Commissioner could be considered from a much wider perspective. i.e. events during the last century.
Here are a few random examples.
Picking up on bits and pieces of indigenous folklore, Colonial's invent anthropological labels to shower enhanced privileges on a group they referred to as a 'minority' among the natives. Thus inculcating an artificial sense of superiority among this select group over the others -classical divide & rule policy deployed by the Colonials.
Among other things, natives inherited from the departing Colonials a 'Westminster' style of statecraft - governance by the will of the majority. Small group of natives who had it made during colonial regime resent ensuing loss of privilege - begins to agitate. Current incarnation of this long drawn agitation is the self styled Liberation Tigers of Thamil Eelam - LTTE, where ' Eelam ' happens to be the ‘Thamil’ expression for Lanka used by ancient South Indian scholars.
Universal free education churn out large number of educated youths, vying for limited employment opportunities in the state organs. Wide spread inequality in employment opportunities, skewed distribution of national resources etc. trigger an armed rebellion of the youth, primarily in southern area's. This is quelled mercilessly by the state, deploying Sandhurst trained defense personnel. Neither INGO's, NGO's nor enlightened foreign envoys appeared to lecture the natives about human rights or about collateral casualties due to military action at that time.
Red Barna (Norway) secured official approval from Mrs. Srimavo Bandaranaike’s government to set up among other things, communal farms in uninhabited areas in the North. Unknown to the government (Nelsonian eye?) Red Barna surrepetiously shunt Indian plantation workers being repatriated to India under Srima - Shasthri pact, to resettle them in these farms.
Mrs. Bandaranaike nationalizes petroleum and other assets run by British and American interests, earning the wrath of these two countries. In response, IMF tightens the screws creating a crisis in national foreign currency reserves required to import food, leading to wide spread food shortages among the natives. Natives severely punish Mrs. B during election time, electing JR regime in a landslide victory. JR campaigned together with advice from handlers on a pro western election platform, promoting so called open economic policies during the run up for this election.
Reacting to own geo political realities, India recruited groups of rebellious youths in the North and in the East of Lanka, provided training, funding to operate as para-military units.
Turf war ensues among these groups and LTTE emerged as the predominant rebel group. Terrorist activity becomes the prime modus operand for the LTTE who among other things, slaughterer prominent ‘Thamil’ speaking politicians, intellectuals, academics etc. Late President J.R. Jayewardene deployed SLDF to quell terrorist activity of the LTTE. However unlike the southern rebellion, Sri Lanka Defence Force (SLDF) finds the northern opponent to be a more formidable and a resourceful enemy. As a result, response from SLDF escalate to a higher intensity causing wide spread collateral damage. Citing collateral damages caused by SLDF activities as the excuse, India violated Lankan air space supposedly to air drop Lentils - 'parrippu' to beleaguered natives caught in the battle zone.
Israeli defense advisors arrives simultaneously train both SLDF and LTTE - though the government at time appeared to have been unaware about the LTTE angle until much later. SLDF personnel continue to receive training at British, US and Indian training center's while LTTE receives military advise, military training , munitions, funding etc. from the Norwegians.
Handlers continue massaging both parties namely the Government of Sri Lanka (GoSL) and the LTTE, on the one hand arranging necessary export licenses to acquire high tech weaponry, munitions, training etc., for GoSL. while on the other hand allowing the LTTE to fleece the expatriate Tamil speaking diaspora for funds, engaged in narcotic trade, gun running, procure necessary military counter measures and train in war theaters in other countries. Handlers succeeded even arranging parity of status to the LTTE on par with the democratically elected GoSL at peace carnivals at various exotic locations, without even a peep of a protest from the legally elected administration at that time! Hostilities between the GoSL and the LTTE escalated to facilitate a regime change at the legislature of the natives. Thus paving the way for a formal 'ceasefire' specifically weighted in favor of the LTTE.
Duly elected queen of the natives at that time, publicly pout complaining her childhood playmate had secretly signed a Cease Fire Agreement - CFA without her knowledge, to intentionally bamboozle the natives. And she did just that for quite some time! The CFA, among other things created an exclusive fiefdom for fun & frolics of a group of terrorists. Presumably, human rights or the aspirations of the natives living in the area given to the terrorists were non issues for either the handlers or to those who sang hosannas about the CFA. Transformation of the Liberation Tigers of Thamil Eelam, to LTTE International Inc. occurred during this period. Handlers appointed Norwegians as the official mediator between GoSL and the LTTE and also as official monitors of the CFA. In simple language, the Norwegian 'monitors' were deployed to ensure that the LTTE would securely entrench it self in the land granted to it.
Project carefully crafted by the handlers for over 30 years gutted by the Boxing Day tsunami of ‘2004. One could compare response times for foreign naval assets which rushed to 'assist' during this tragedy to similar response during the carnage caused by hurricane Katrina to inhabitants of New Orleans in the US. Fact that, there were a few covert missions initiated by foreign naval/intelligence operators who made a bee-line to engage in post tsunami humanitarian missions in the Tsunami ravaged land of the natives is not well known. Presumably, handlers needed verification about some important fact, in the aftermath of the Boxing Day Tsunami.
Late Laxman Kadirgamer grasped this reality to deploy well honed diplomatic skills of this illustrious native to good use. A slew of proscriptions follows in many nations, shutting down entrenched operations of LTTE International Inc. whose nefarious activity were tacitly ignored by respective security agencies for decades. No doubt many could recall the spectacle of Richard Armitage and others descending here to literally shake their fists issuing dire threats to the LTTE in front of media! Utter frustration no doubt!!
Second tsunami for the handlers arrived during Nov '2005. One and a half years later, morphed from a largely ceremonial organization a few decades ago, current incarnation of SLDF convincingly demonstrated, determined professional capability that far exceeded operational templates cooked up for them by the handlers. However, it is quite evident that handlers have not given up yet on their decades old project.
Even though lofty ideals such as respect & honor to elders, sensitivity & respect to nature, proper livelihood, respect to each other etc. have been deeply inculcated in the psyche of the natives from very ancient times, some visitors from materialistic western hemisphere appear to think otherwise. One such example is the Mossad agent who worked with SLDF who appear to have spoken his mind, characterizing the natives as “...those who have recently come down from the trees...” in a book he had written. The good gentlemen referred to at the beginning of this essay appear to have uttered similar sentiment but of course greased with a lot of diplomatic finesse! Such derisive holier that thou comments aside, these two gentlemen are trying to say something to the natives. Now, what could that be ?
(http://www.asiantribune.com)
Here are a few random examples.
Picking up on bits and pieces of indigenous folklore, Colonial's invent anthropological labels to shower enhanced privileges on a group they referred to as a 'minority' among the natives. Thus inculcating an artificial sense of superiority among this select group over the others -classical divide & rule policy deployed by the Colonials.
Among other things, natives inherited from the departing Colonials a 'Westminster' style of statecraft - governance by the will of the majority. Small group of natives who had it made during colonial regime resent ensuing loss of privilege - begins to agitate. Current incarnation of this long drawn agitation is the self styled Liberation Tigers of Thamil Eelam - LTTE, where ' Eelam ' happens to be the ‘Thamil’ expression for Lanka used by ancient South Indian scholars.
Universal free education churn out large number of educated youths, vying for limited employment opportunities in the state organs. Wide spread inequality in employment opportunities, skewed distribution of national resources etc. trigger an armed rebellion of the youth, primarily in southern area's. This is quelled mercilessly by the state, deploying Sandhurst trained defense personnel. Neither INGO's, NGO's nor enlightened foreign envoys appeared to lecture the natives about human rights or about collateral casualties due to military action at that time.
Red Barna (Norway) secured official approval from Mrs. Srimavo Bandaranaike’s government to set up among other things, communal farms in uninhabited areas in the North. Unknown to the government (Nelsonian eye?) Red Barna surrepetiously shunt Indian plantation workers being repatriated to India under Srima - Shasthri pact, to resettle them in these farms.
Mrs. Bandaranaike nationalizes petroleum and other assets run by British and American interests, earning the wrath of these two countries. In response, IMF tightens the screws creating a crisis in national foreign currency reserves required to import food, leading to wide spread food shortages among the natives. Natives severely punish Mrs. B during election time, electing JR regime in a landslide victory. JR campaigned together with advice from handlers on a pro western election platform, promoting so called open economic policies during the run up for this election.
Reacting to own geo political realities, India recruited groups of rebellious youths in the North and in the East of Lanka, provided training, funding to operate as para-military units.
Turf war ensues among these groups and LTTE emerged as the predominant rebel group. Terrorist activity becomes the prime modus operand for the LTTE who among other things, slaughterer prominent ‘Thamil’ speaking politicians, intellectuals, academics etc. Late President J.R. Jayewardene deployed SLDF to quell terrorist activity of the LTTE. However unlike the southern rebellion, Sri Lanka Defence Force (SLDF) finds the northern opponent to be a more formidable and a resourceful enemy. As a result, response from SLDF escalate to a higher intensity causing wide spread collateral damage. Citing collateral damages caused by SLDF activities as the excuse, India violated Lankan air space supposedly to air drop Lentils - 'parrippu' to beleaguered natives caught in the battle zone.
Israeli defense advisors arrives simultaneously train both SLDF and LTTE - though the government at time appeared to have been unaware about the LTTE angle until much later. SLDF personnel continue to receive training at British, US and Indian training center's while LTTE receives military advise, military training , munitions, funding etc. from the Norwegians.
Handlers continue massaging both parties namely the Government of Sri Lanka (GoSL) and the LTTE, on the one hand arranging necessary export licenses to acquire high tech weaponry, munitions, training etc., for GoSL. while on the other hand allowing the LTTE to fleece the expatriate Tamil speaking diaspora for funds, engaged in narcotic trade, gun running, procure necessary military counter measures and train in war theaters in other countries. Handlers succeeded even arranging parity of status to the LTTE on par with the democratically elected GoSL at peace carnivals at various exotic locations, without even a peep of a protest from the legally elected administration at that time! Hostilities between the GoSL and the LTTE escalated to facilitate a regime change at the legislature of the natives. Thus paving the way for a formal 'ceasefire' specifically weighted in favor of the LTTE.
Duly elected queen of the natives at that time, publicly pout complaining her childhood playmate had secretly signed a Cease Fire Agreement - CFA without her knowledge, to intentionally bamboozle the natives. And she did just that for quite some time! The CFA, among other things created an exclusive fiefdom for fun & frolics of a group of terrorists. Presumably, human rights or the aspirations of the natives living in the area given to the terrorists were non issues for either the handlers or to those who sang hosannas about the CFA. Transformation of the Liberation Tigers of Thamil Eelam, to LTTE International Inc. occurred during this period. Handlers appointed Norwegians as the official mediator between GoSL and the LTTE and also as official monitors of the CFA. In simple language, the Norwegian 'monitors' were deployed to ensure that the LTTE would securely entrench it self in the land granted to it.
Project carefully crafted by the handlers for over 30 years gutted by the Boxing Day tsunami of ‘2004. One could compare response times for foreign naval assets which rushed to 'assist' during this tragedy to similar response during the carnage caused by hurricane Katrina to inhabitants of New Orleans in the US. Fact that, there were a few covert missions initiated by foreign naval/intelligence operators who made a bee-line to engage in post tsunami humanitarian missions in the Tsunami ravaged land of the natives is not well known. Presumably, handlers needed verification about some important fact, in the aftermath of the Boxing Day Tsunami.
Late Laxman Kadirgamer grasped this reality to deploy well honed diplomatic skills of this illustrious native to good use. A slew of proscriptions follows in many nations, shutting down entrenched operations of LTTE International Inc. whose nefarious activity were tacitly ignored by respective security agencies for decades. No doubt many could recall the spectacle of Richard Armitage and others descending here to literally shake their fists issuing dire threats to the LTTE in front of media! Utter frustration no doubt!!
Second tsunami for the handlers arrived during Nov '2005. One and a half years later, morphed from a largely ceremonial organization a few decades ago, current incarnation of SLDF convincingly demonstrated, determined professional capability that far exceeded operational templates cooked up for them by the handlers. However, it is quite evident that handlers have not given up yet on their decades old project.
Even though lofty ideals such as respect & honor to elders, sensitivity & respect to nature, proper livelihood, respect to each other etc. have been deeply inculcated in the psyche of the natives from very ancient times, some visitors from materialistic western hemisphere appear to think otherwise. One such example is the Mossad agent who worked with SLDF who appear to have spoken his mind, characterizing the natives as “...those who have recently come down from the trees...” in a book he had written. The good gentlemen referred to at the beginning of this essay appear to have uttered similar sentiment but of course greased with a lot of diplomatic finesse! Such derisive holier that thou comments aside, these two gentlemen are trying to say something to the natives. Now, what could that be ?
(http://www.asiantribune.com)
Subscribe to:
Posts (Atom)
